E-mailadres
zondag 18 september 2011

Wanja op de jachthondenproef Heerenveen 2012

Het B-diploma van vorig jaar is geen toevalstreffer geweest, afgelopen zaterdag (1 september) is het nog eens gelukt! Apetrots op Wanja. 64 Punten, dat zijwanja-P8110001n er 5 meer dan vorig jaar.

Aan mezelf kon ik ook merken dat ik nu een beetje JHP-ervaring heb. Meer oog voor de hond, mezelf en het contact met haar.‘t Was dan ook een prachtige dag, veel plezier gehad. Vier andere Vizsla’s deden mee, waarvan één draadhaar.

Eén vrouw (met Vizsla) vond dat ik zo’n rustige hond had!

“Nou . . . , dat is ze niet altijd, hoor”, zei ik nog tegen haar. Het is wel zo dat op zo’n dag Wanja precies weet wat er van haar verwacht wordt.

Tussen de proeven door laat ik de teugels vieren maar als we aan de beurt zijn dan zit daar een hond die zelfverzekerd is en onbevangen acteert.

Evenwichtiger dan vorig jaar. Met het ‘zittend’ afgeven van het wild ging het zoals verwacht niet zo goed. Toch werden we niet gediskwalificeerd en bleef alles voldoende.

Ook met een C-diploma of minder zou ik trots op Wanja zijn geweest want het gaat om de oefening en . . trainen met Wanja is geweldig!

wanja-P8230022Ooit begonnen met jachthondentraining (advies Ine) omdat het zo’n goede uitlaatklep voor de hond zou zijn.

Nooit zo gerealiseerd dat vooral apporterende honden (retrievers) daar goed in zijn.

Met een staande hond heb je toch geduld nodig. Als je dan na een aantal jaar geen ongeleid-  maar een geleid projectiel ziet reageren op commando’s (verder instinctief vrijuit gaat) dan betrap ik mezelf nog wel eens op kippenvel.

Trainen is ook intensief. Jaarlijks speel ik met de gedachte om te stoppen, Wanja is nu vier en een half. Een mede-cursist, met een Duitse staander draadhaar, maakte daarmee korte metten.

“Je hoeft niet per sé een A-diploma te hebben. Kijk wat je nu hebt, meer hoef je niet te hebben: een geweldige hond waarmee je interactie hebt waar menigeen een voorbeeld aan kan nemen. Met verder trainen wordt dit alleen maar ‘rijker’, krijg je nóg een betere band”. Ik hoefde niet langer te aarzelen. Wanja en ik doen komend seizoen natúúrlijk weer mee!

 

Oldeberkoop, 23 september 2012

Roel en Ingrid

wanja-02 010912wanja-02 010912

Roel en Ingrid, met een ongeleid projectiel (zoals jij altijd zei :-) ) naar een diploma met een 10 voor het afliggen: formidabel. Proficiat en een dikke knuffel voor Wanja.

Anja en Ine

 

Roel en Wanja nemen deel aan de jachthondenproef.
Op deze site heb ik op 6 februari al eens een stukje geschreven over onze hond Wanja, zie: Név Asszony’s Wanja (06/02/11).
Daarin staat onder meer dat het de beginnersbaas en zijn eerste hond niet altijd voor de wind gaat. Wanja
In het derde trainingsjaar viel veel op zijn plaats. De trainers werden ook steeds enthousiaster en bewierookten de wisselwerking tussen hond en baas.
Eén trainer zou zelfs niet verbaasd hebben opgekeken als Wanja vanaf de twaalfde verdieping van een flatgebouw zou zijn uitgevlogen voor een apportje.
Reden om ons eindelijk in te schrijven voor de jachthondenproef.
Vanwege de slordige afwerking in de laatste weken leek het zinvol om de verwachtingen niet te hoog in te schatten. Een C-diploma zou al heel mooi zijn.
Om een heel lang verhaal kort te maken:
‘t Was op drie september een prachtige dag voor de jachthondenproef.
Na de laatste proef (over water) en voor ons de moeilijkste, ook met een voldoende te hebben afgerond, hield ik het echter amper droog.
Wat een geweldig resultaat. Zo trots op die kleine, wat een kanon van een hond. Een B-diploma!
13/09/11, Roel en Wanja.

B-diploma_02-09-_2011_001_2_Wanja

B-diploma_03-09-2011-1_001_2_Wanja

Roel en Wanja, van harte proficiat met het behalen van jullie eerste B-diploma!

Uit betrouwbare bronnen :-) weten we dat het jullie niet is komen aanwaaien! Zoals je al schreef; "Wanja is een kanon" en dan toch met heel, heel veel geduld samen de trainingen doorlopen met dit resultaat. Wat moet dit fijn voelen voor jouw met jullie tophond.

Nogmaals van harte proficiat. Natuurlijk ook voor Ingrid.

Ine en Anja en natuurlijk van moeders Morzsi een dikke lik en poot.

19/09/11

 

 

Wanja, drie jaar.

WanjaVandaag is onze hond Wanja drie jaar oud geworden! Ze komt uit het nest van Morzsi en Öcskös (02/02/08). Toevallig woont Sandor (fam.  Mulder), de oom van Wanja (broer van Morzsi) bij ons in het dorp. Zo nu en dan gaan wij samen wandelen, prachtig om te zien hoe vanzelfsprekend de honden met elkaar omgaan.  Sinds een paar jaar oefenen Wanja en ik  bij de jachthondentrainingsgroep Fryslan Zuidoost. Het is onze eerste hond en zeker in het begin was het vooral een oefening in geduld. In de aanleg is Wanja nogal enthousiast en dan druk ik me nogal voorzichtig uit.

     Tot mijn verbazing maakten wij tegelijk in de dagelijkse praktijk wel meteen goede vorderingen met oefeningen onder appel! Het niveau van de andere cursisten vond ik hoog en ik kreeg zelfs wat last van druk. Herinneringen aan het willen forceren van succes drukten nog lang mijn gemoed. Hoewel de begeleiding heel goed was had ik daarover ook wel eens mijn bedenkingen. Mede door de matige resultaten overwoog  ik zelfs om met de jachthondentraining  te stoppen.wanja_2klein Gesprekken met de trainer en het zien van Wanja die van concentratie tijdens de training gewoon donker verkleurd, maakten dat we een ‘doorstart’ hebben gemaakt. Vrijwel meteen in het begin van het tweede jaar bereikten we een mijlpaal. Tijdens een wandeling deden we wat apporteeroefeningetjes en tot mijn verbazing deed ze het een keer foutloos. Dummy apporteren en geheel volgens de etiquette van de edele jachthondensport reikte ze me deze vervolgens aan! Normaal rausde ze binnen een paar  seconden naar de dummy, buitelde eroverheen en jongleerde er wat mee. Roel__WanjaZe kwam altijd wel goed voor maar smeet dat ding dan vervolgens krachtig voor me neer. Voorlopig bleef het bij deze eenmalige overwinning maar ik wist: Wanja kan ALLES! Waren we in het eerste jaar vaak de Bassi en Adriaan van de training, het tweede jaar ging het steeds beter. Het leek de trainer echter nog niet de tijd om mee te doen met de proef. Wanja deed echter  iedereen versteld staan door veelbelovend de “generale repetitie” af te werken. Binnenkort hebben we nog 1 keer wintertraining en dan gaat het nieuwe seizoen weer snel van start. Meedoen is belangrijker dan het perse willen behalen van resultaat, weet ik inmiddels. Wanja is heel leergierig en als ze me weer eens met die eigenwijze kop aankijkt zou ik niet eens raar staan kijken als ze zomaar begon te praten. Een gevoelige hond ook; een ruzieachtige sfeer in huis bijvoorbeeld, daar kan zij helemaal niet tegen. Mede door haar is het hier daarom vooral koek en ei. Tja, we zijn behoorlijk gek met elkaar. Voordat het een te klef verhaal wordt gaan we maar een stukje wandelen en als Wanja zomaar ineens de lucht in springt, 135 graden om haar as gedraaid, dan weet ik dat mij weer een heel interessant geurtje is ontgaan. 

02/02/11, Roel en Ingrid

Laatst aangepast op zondag 06 januari 2013
 
 
I.Haarman