Lány Winster 2009 E-mailadres
maandag 09 november 2009

Winner 2009, grootste hondenshow van Nederland in Amsterdam.

 

Omdat Lány het op de KCM zeer goed had gedaan en daardoor 2 punten had verdiend en omdat onze reu, Bátor, op de Winner in 2007 Nederlands Kampioen was geworden, voelden we er veel voor om Lány op de Winner te gaan showen. We hadden goede herinneringen aan de Winner.

Een 3e reden om naar de Winner te gaan was de uitgebreide mogelijkheid om daar wat te shoppen. Als je honden hebt moet er altijd wel wat aangeschaft worden of uitgeprobeerd en de Winner biedt daar alle mogelijkheden toe.

We hadden dus al bijtijds ingeschreven en kregen al in september de bevestigingen binnen.

Ik, Joep zou met Lány gaan en Henny bleef met Bátor thuis.Lani 483

Lucia, die Szerény ingeschreven had in de tussenklasse, zou met ons meerijden.

Vooraf ga je dan al wat voorbereiden op zo´n dag. Je kijkt wie de keurmeester is en checkt hoeveel deelnemers er zijn.

Bovendien maak je een boodschappenlijstje met spullen die je nodig hebt voor de honden. Vaak is het voer dat je altijd gebruikt op zo’n show goedkoper dan bij je leverancier. En dat geldt ook voor de bijproducten (bullepezen, oren en ander smikkeldingen). Bovendien zijn er altijd wel nieuwe speeltjes te vinden of mooie riemen, halsbanden of lijntjes.

Dus we waren er helemaal op voorbereid. Zaterdag hebben we nog eventjes de nagels van de honden geknipt, de tanden gepoetst en de vacht geborsteld. Zowel Lány als Bátor zagen er uit om door een “ringetje”te halen en zijn, zoals altijd, in topconditie.

Wij hadden al geconstateerd dat dit jaar de Winner een half uur eerder zou beginnen dan normaal, dus dat werd vroeg opstaan wilde je nog een bench bemachtigen. We kregen bovendien het verzoek om voor een ons bekende Vizsla eigenaar een bench vast te houden omdat hij van heel ver moest komen.

We reden net over half acht de parkeergarage van de RAI binnen.

Nadat we ons in de buurt van de ring geïnstalleerd hadden en hier en daar wat bekenden hadden begroet, maakten we een eerste verkenningsronde door de hallen. Het viel ons op dat er minder kraampjes waren dan in eerdere jaren en de fabrikant van ons voer schitterde al helemaal door afwezigheid. Jammer, want we hadden al een plateauwagentje meegenomen om alles te vervoeren.

Een blik in het programmaboekje leerde ons dat de Vizsla draadhaar als eerste aan de beurt zou zijn, daarna de korthaar en dan de Heidewachtel. Keurmeester was mevr. Gerda Halff-van Boven.

Ik ben haar naam wel vaker tegen gekomen, maar zij heeft mijn honden nog nooit gekeurd.

Toen om 09.30 uur het Wilhelmus had geklonken, kon de show beginnen. Tot mijn verbazing werd gestart met de Heidewachtel. Verder niet zo’n probleem, maar Lány zou volgens mijn berekening nu pas in de middag aan de beurt zijn.

Ik ga altijd bij de start even kijken hoe de keurmeester te werk gaat. Hoe zij de hondjes laat lopen: alleen rondjes lopen, of ook diagonalen en waar zij op let bij de beoordeling van de hond. Wat me  opviel was dat zij vaak aan de eigenaar uitlegde waarom ze een bepaalde kwalificatie gaf en dat heb ik nog niet vaak meegemaakt bij een hondenshow. Kwam in ieder geval heel sympathiek over.

Terwijl we daar stonden te kijken, waren intussen ook Ine, Anja en Erika gearriveerd en zij hadden “tante Batai” ook meegenomen. Vond Lány wel leuk want zij kan erg goed opschieten met Batai.

Hierna heb ik Lány even een sanitair uitstapje laten maken. Goed voor haar om door al die drukte te lopen. De uitlaatplaats was wel een erg desolate plek, zag er niet uit. Je kreeg wel poepzakjes mee, maar veel hondeneigenaren lieten de uitwerpselen gewoon liggen waar de hond ze had gedeponeerd. Het was me sowieso ‘s morgens al opgevallen dat in de parkeergarage en in de hallen eigenaren de hondenpoep lekker lieten liggen, waardoor je grote kans liep stront aan je schoenen te krijgen of natte voeten. En met een plateauwagentje moest je al helemaal manoeuvreren, anders kwam je in een flinke slip terecht.

Eindelijk waren dan de korthaar Vizsla’s aan de beurt. Eerst de reuen, daarna de teven. De uitslagen van de diverse klasse kunt u op de site van onze vereniging vinden, dus die ga ik niet vermelden.

IMG 0478Na de puppy en de jeugdklas was Szerény aan de beurt. Lucia zette haar mooi neer en ook het lopen zag er vanaf de kant verzorgd uit. De keurmeester gaf haar een fraaie beoordeling met een ZG. Met de opmerking van de keurmeester dat Szerény nog wat moest uitgroeien, ze is tenslotte nog een jonge hond, en dan zou een U ongetwijfeld tot standaard gaan worden.

Dan was de open klasse eindelijk aan de beurt. Er hadden 7 honden ingeschreven. Wij waren als vijfde aan de beurt en toen de keurmeester de hond voor ons aan het keuren was, kon ik zo op haar kladblaadje kijken. Daarop zag ik dat ze al een voorlopige klassering had gemaakt en daar stonden wij niet bij. Er stond wel een U bij ons ringnummer. Dat was even slikken.

Maar soms ben ik wel erg snel met mijn conclusies en dat bleek ook nu weer. Nadat iedereen aan de beurt was geweest moesten er 3 hondjes de ring uit zodat we met z’n vieren overbleven. Hé, we hoorden dus bij de laatste 4, dat had ik niet verwacht zeker niet na mijn stiekeme blik op dat kladblaadje. Nog maar eens met zijn vieren dat rondje lopen. Een voor een gaf de keurmeester aan wie nummer 4 was, nummer 3, nummer 2 en tot mijn verbazing liepen Lány en ik als laatste in de ring. Wij hadden de open klasse gewonnen. Ik gaf een kreet, waardoor Lány ook helemaal gek werd en al blaffend uit haar dak ging..

Na ons kwam de gebruikersklasse waarvoor een mevrouw uit Hongarije had ingeschreven.

Omdat zij ook een U had gehaald en er geen inschrijvingen waren in de kampioensklasse, moesten we tegen haar in de finale. Spannend.

In mijn ooghoeken zag ik dat er langs de ring erg veel belangstelling was.

Tot mijn grote vreugde gaf de keurmeester aan Lány de voorkeur. Geweldig.

Iedereen blij. Ik kon mijn ogen niet geloven. Onze Lány was Winster 2009 geworden.

Een geweldig veer op de hoed van de fokster.

Eerst Csillag die de sterren van de hemel loopt bij zowel veldwerk als bij de KNJV proeven en dan nu Lány, die 2 keer achter elkaar 2 punten scoort op een show. Ook in Nederland worden dus mooie en goede jachthondjes gefokt.

Ine, Anja, Lucia en Cor, mijn complimenten. Het was een mooi en goed nest van Vita.

In 2 shows 4 punten behalen is natuurlijk een fantastisch iets. Maar je wordt er geen Nederlands Kampioen mee. Je mag in zo’n geval maar een maal de dubbele punten tellen. Dus we moeten nog minimaal een keer naar een show. Dat hebben we er graag voor over.

En we moesten natuurlijk nog op voor de beste van het ras (BOB). Dus tegen de beste reu.

We moesten tegen Dió, de hond van Rudy Everaerts. Hierin moesten we onze meerdere erkennen.

Volgens de keurmeester was het een dubbeltje op zijn kant. Ze vond onze honden allebei mooie honden, maar ze heeft de minpuntjes van beide honden tegen elkaar afgewogen en vond daarom Dió de mooiste. Had ik vrede mee, temeer omdat vanaf de kantlijn mij werd duidelijk gemaakt dat ik de hond niet erg mooi showde. Had iets harder moeten lopen. Ik dacht al dat ik hard liep, omdat Rudy een flinke spurt inzette en ik hem probeerde bij te houden. Maar je kunt ook niet alles hebben.

Tot slot moesten we ons nog even opstellen voor een foto met de keurmeester, maar dat mislukte omdat ik van de spanning Lány niet meer mooi kon neer zetten. Het zij zo.

Omdat ik zoveel bezig was met het in ontvangst nemen van de complimenten, schoot het ophalen van de beoordeling en het certificaat van de RVB er helemaal bij in. Volgens mij heeft Lucia dat voor me gedaan, want ik had de papieren ineens in mijn handen.

Dit is wat de keurmeester schreef:

Név Asszony’s Lány dé Vita:

Teefje met aantrekkelijk totaalbeeld. Fraai hoofd, zachte expressie, mooi behang, mooie hals.

Opperarm kon schuiner, zag graag iets meer voorborst. Pezige bone, goede boven- en onderbelijning, goed gehoekte achterhand, maar bekken kon een tikje vlakker. Goede kleur, prima staartdracht en actie. Gaat met vlotte gangen en veel stuwkracht. Voor nog niet geheel zuiver.

1e Uitmuntend

CAC/CACIB

Winster.

Met zo’n beoordeling kun je thuiskomen.

Toen ik eenmaal weer wat bij mijn positieven was gekomen, zijn we met een kar vol boodschappen, weer richting parkeerplaats gegaan. Het was mooi geweest.

En eenmaal weer thuis ben ik meteen met Bátor en Lány naar het bos gegaan. De hondjes moesten allebei nog even hun energie kwijt. Het was al aardig donker geworden, maar ze gingen beide op topsnelheid nog even de natuur in. En daar kan ik nog meer van genieten dan van een mooie score op een show. Wat een snelheid en energie en wat een gratie heeft dit ras toch.

5 Jaar geleden heeft mijn vrouw me overgehaald een hond te nemen. Ik heb daar in toegestemd op voorwaarde dat het wel een Vizsla moest worden. Ik had niets met honden, maar dit ras paste wel een beetje bij mij.

5 Jaar later heb ik volgens mijn vrouw een klap met een hamer op mijn kop gehad. Ik ben helemaal gek met mijn honden. Loop dagelijks uren met ze in het bos en geniet erg van ze. En minimaal 1 maal per week neem ik 8 honden mee om te gaan wandelen of los langs de fiets en dan is het een groot feest. Voor hen maar vooral ook voor mij.

En als ik dan Johan Kraay op zijn leeftijd een jonge hond op de Winner zie showen, dan denk ik dat  ik nog jaren plezier kan hebben van deze hobby.

En toen ik in mijn luie stoel tot rust aan het komen was en de folders doornam, zag ik dat in 2011 de Euro Dogshow in Leeuwarden zou zijn. Zou ik dan nog een kéér met mijn honden…………..

En, belde Lucia mij 2 dagen later: Lány mag ook inschrijven voor de Crufts.

Ja, dat is zo. Maar dat doe ik alleen maar als ook Bátor mee kan doen en daarvoor moet ik hem eerst inschrijven voor de show in Brussel en/of  Luxemburg mogelijk volgend jaar de Winner. Dus wie weet.

 

Joep van den Bosch

Laatst aangepast op vrijdag 20 juli 2012
 
 
I.Haarman