Robin E-mailadres
dinsdag 23 augustus 2011

Robin is er niet meer…
Op zaterdag de 13e kregen wij het verdrietige bericht dat Robin op 12 augustus was overleden. Robin: onze eerste geplaatste pup en nakomeling van Dunja!
We zien het nog zo voor ons.
Leo, Sandra en Nicky hadden vakantie bij ons in de buurt en belde ons op of ze welkom waren om naar hun toekomstige pupje (Robin) te komen kijken. Nog een paar daagjes en dan zou ze definitief verhuizen naar Den Haag. Natuurlijk waren ze welkom, alleen…de pups zouden gechipt worden.  Geen probleem. Zo gezegd, zo gedaan.  2011-08-22_10.47.06klein
De chipper had haar werk gedaan en vertrok. Ons lekker babbelend en keuvelend met de pups achterlaten. Ik liep naar binnen om iets op te halen en Sandra kwam mij achterna met de vraag: “Brutale vraag maar de pups zijn nu geënt en gechipt en 7 weken, in principe zouden ze nu toch naar hun nieuwe baasje kunnen? Zou Robin al met ons mee mogen ??”
Jeetje daar gaat één van onze eerste gefokte pups!  We moeten ze los laten, hadden we ons nog niet op ingesteld.  Maar tja, we zagen allebeide dat we 3 mensen heel blij konden maken door ja te zeggen. Samen hebben we Sandra, Leo, Nicky en Robin uitgezwaaid. Dat het haar heel goed is gegaan in haar verdere leven hebben we volop kunnen zien en horen.
Bedankt, Leo en Sandra en natuurlijk Nicky.
Sterkte met het verlies van Robin. Van hun kregen we onderstaand stukje waaruit genoeg spreekt hoe dol ze op Robin waren.
Anja en Ine.

Robin 28-5-1999 – 12-8-2011



Onze lieve hond Robin is tot ons grote verdriet helaas overleden.

In 1998 was onze dochter Nicky ernstig ziek en zat ze veel thuis. We zochten een lief speelkameraatje voor haar om de lange lege dagen op te vullen met wat vrolijkheid. robin1Toen we naar een vizsladag gingen, waren we meteen verkocht. We gingen helemaal voor dit ras! Gelukkig konden we al snel een puppy ophalen bij Ine en Anja. We zien haar nog zo voor ons, als enige vrouwtje uit het nest met een geel halsbandje, tussen alle rimpels.
Eenmaal thuisgekomen bleek ze veel meer dan een lief speelkameraatje voor Nicky.

Robin was een echte dierenvriend. We hadden al een oude knorrige hond thuis, waarvan Robin binnen de kortste keren het hart had veroverd. Ook onze oude kat Pinky was gek op Robin. Een paar jaar geleden hebben we een kat uit het asiel gehaald. Deze was superschuw. Uiteindelijk heeft Robin hem over de streep getrokkenrobin2 en heeft ook onze kat Snuitje veel plezier met haar gehad. Robin huppelde de kat regelmatig achterna om te spelen. Maar, zoals het een kat op leeftijd betaamt, had die daar helemaal geen zin in. Helaas sloeg de kat soms zijn nagels uit, maar zelfs dan gaf Robin geen kik en bleef net zo lief. In de duinen wilde Robin spelen met de konijntjes. Maar....wisten de konijntjes veel? In onze tuin rende ze soms op een duif af, ook weer alleen om mee te spelen. Tja....dat jachtinstinct is aan Robins neus voorbij gegaaan.

Bij iedereen was Robin geliefd, zelfs bij mensen die niet van honden hielden. Als er aangebeld werd, blafte ze zelden, maar ging ze kijken wie er voor de deur stond. Ze kwam de bezoeker begroeten met een speeltje in haar mond als uitnodiging om eerst haar te begroeten en met haar te spelen.

Wij zijn zo dankbaar dat we 12 jaar van Robin hebben mogen genieten. Ze was zo vrolijk, lief en levenslustig. ’s Morgens ging ze om vier uur met Leo naar het strand. Zodra Leo naar zijn werk ging, ging ze lekker met Nicky kroelen. ’s Middags maakten Nicky en/of  Sandra een rondje met haar en ’s avonds ging Leo weer 2 keer een half uur met haar lopen.robin7 In de weekenden waren we altijd met Robin op stap. Tussen alle klusjes of afspraken door, was er steeds weer een uurtje om met Robin te lopen. Heerlijk naar het bos, door de duinen of naar het strand, waar ze graag speelde met het door ons opgegooide zand of ballen. Ze had soms wel 3 ballen in haar bek! Als we in de winter met de auto naar het strand gingen, jankte ze van plezier.


Ook Robin ging graag op vakantie. We hebben een vast vakantieadres op een boerderij in Duitsland. Zodra ze de geur herkende van de bossen in de Eiffel en de koeievlaaien, werd ze helemaal blij en stak ze haar neus uit het raam om de lucht op te snuiven. Op de boerderij kon ze overal loslopen. Ze ging graag mee naar de stallen, waar ze het liefst een lik gaf over de koeieneuzen. Vanaf het erf liepen we zo het bos in. Daar zocht Robin naar stokken.robin5 Als ze een grote had gevonden, soms wel van 2 a 2,5 meter, liep ze daar trots mee voor ons uit en keek steeds achterom, alsof ze wilde zeggen: zien jullie me wel????? De keren dat we met het vliegtuig weggingen, was Robin bij een vaste oppas. Ook hier was ze één van de favorieten, zowel bij oppas, als bij de andere honden.   

We hebben zo ontzettend veel mooie en leuke momenten met Robin beleefd. Ondanks ons verdriet om het grote verlies, kunnen we genieten van onze ontelbare fijne herinneringen.

 

Den Haag, augustus 2011

Sandra, Leo en Nicky

 

Laatst aangepast op vrijdag 20 juli 2012
 
 
I.Haarman