Kind en hond E-mailadres
zondag 27 februari 2011
De opvoeding van een pup in aanwezigheid van (kleine) kinderen…

Ik had besloten vanaf het moment dat mijn pup binnenkwam dat hij niks aan mocht pakken van de kinderen.
De eerste opvoeding begon dus met mijn kinderen zelf  
Als hij niks mag aanpakken dan mochten hun hem natuurlijk ook niks aanbieden  
En natuurlijk gaat dat niet meteen goed, omdat ik het belangrijk vond dat hij geen eten uit handen pakte en geen lekkers wat de kinderen even op de salontafel neerlegden daar ging pakken heb ik toen hij echt net bij ons was situaties gecreëerd waar de verleiding groot was.
Het stukje frikandel lag niet "toevallig" op het puntje van de salontafel en en mijn pup zat niet "toevallig" naast een kind met wat lekkers in haar bungelende handje  Jantine_Csaba
Daarom "overkwam" het me niet dat hij eten pakte, het was een duidelijke missie in de opvoeding.
En hij was nog zo klein, het inprenten van het wel en het niet ging echt razendsnel.
Natuurlijk liep hij met zijn ogen open in de voor hem opgezette "vallen", daarna kreeg hij direct een zeer duidelijke correctie.
Even aan zijn nekvel, een stukje terugzetten en een goede donkere "uhhhh".
Voor hem, een vrolijke snuiter, die de hele dag vriendelijk en met veel geduld benaderd werd was die aanpak heftig, het kwam zeker binnen zeg maar  
Ik heb ook niet bevestigd wanneer hij wel braaf was, het was gewoon no-go, punt.
Ik denk dat het falen van dit soort dingen echt niks met de pup te maken hebben maar alles met degene die hem opvoedt.
Zoals je situaties kan creëren kan je natuurlijk ook falen in de opvoeding door dingen bewust of onbewust niet aan te pakken.
Het is met dit soort dingen gewoon belangrijk dat je de pup geen succes laat krijgen. Dus met je oren en ogen er bovenop in dit stadium.
Vooral kleine kinderen kunnen je niet vertellen wat er is gebeurd toen je even niet aanwezig was. Daarom was ik wel aanwezig of de pup zat in de bench  
De werkelijke basis ligt bij je kinderen (en dus bij jezelf), laat ze de hond nooit wat mogen geven.
Het dier kent het verschil niet tussen aangeboden krijgen en zelf pakken (in ieder geval niet op die leeftijd).
En daarna is het alleen nog maar een kwestie van opletten en consequent zijn en het zaakje is geregeld  
Zou je eventueel wel belangrijk vinden om een kind wat aan de hond te laten geven (terwijl ik daar echt de meerwaarde niet van zie) laat ze dan wat in zijn bak leggen. Dat is de enige plek van waaruit voedsel genuttigd wordt. Is dat de pup duidelijk dan is er wat betreft “stelen” van voedsel geen enkel probleem!

Hij is een beetje lomp........
Deze opmerking krijg ik toch wel regelmatig te horen als ik vraag hoe het gaat met de hond/pup en de kinderen.
Ja het gaat goed hoor, Fikkie is alleen een beetje lomp.
Met lomp wordt dan vaak bedoeld dat de hond de kinderen weleens "per ongeluk" omver loopt, tegen ze aan stoot en al zeker niet opzij gaat als er een kind aankomt.
Kijk naar het gedrag van een lagere hond naar een hogere hond toe.
Deze rangorde is binnen een poep en een zucht bepaald. Een korte ontmoeting, eventueel een kleine correctie van de hogere hond en de lagere hond houdt gelijk rekening met de hoger geplaatste.
Blijft een beetje uit de buurt, houdt de andere hond in de gaten, mocht hij een keer een "beetje lomp" zijn dan wordt dat gelijk "goed" gemaakt in de vorm van bepaald onderdanig gedrag.
(Kleine) kinderen staan van nature lager in rang dan een hond.
DSC_0815Het is daarom de taak van de ouder, en als het goed is de hogere in rang, om de hond duidelijk te maken waar zijn plaats is ten opzichte van deze kinderen.
Of om in hondentaal te spreken, haar pups  
Die verdedigt ze met hand en tand, daar komt het woord "lomp" niet in het woordenboek voor.
Is die boodschap duidelijk binnengekomen bij de pup zal hij zich niet "onachtzaam" gedragen.
Dan houdt hij rekening met de kinderen, doet hij dat niet dan krijgt hij namelijk problemen met de hogere in rang en dat wil hij ten allen tijde voorkomen.
Om tot zo'n relatie te komen is heel weinig nodig en zal de pup bij binnenkomst in een roedel (gezin) met duidelijkheid over zijn positie zich daar bijna feilloos in aanpassen.
Springen, omver lopen, eigenlijk elke vorm van "onachtzaamheid" betekend een correctie van de ouder (roedelleider). Ook bij deze correctie is weinig nodig daar hij nog zo klein is en helemaal niet zoveel overredingskracht nodig is  
We creëren wel weer de ideale omstandigheden, dus ook de kinderen worden opgevoed, geen dominantiehandelingen in de vorm van boven het hondje gaan hangen, om zijn nek hangen, trekspelletjes, commando's geven enz. Niet zelf contact zoeken met een pup, laat hem of haar zelf de momenten kiezen.
En daarna kan je ook weer situaties gaan uitlokken om het leerproces van de pup te versnellen.
Leuk met hem spelen, of de pup ligt heerljk op schoot en ondertussen een kind bij je roepen, kind komt, hond moet onherroepelijk weg.
Met z'n allen naar de deur want we gaan leuk naar buiten, pup wurmt zich ertussen, nee dus  
Springen? Onmiddellijk een correctie!
Wat je ziet ontstaan, en dat is heel mooi, zoals het ook mooi is om te zien hoe honden onderling met elkaar om gaan, is dat de hond "rekening" houdt met het kind. Hij is niet meer "onachtzaam".
En is hij dan weleens echt "lomp"
Ja!!!
En niemand die er meer van schrikt dan de achtzame hond zelf, dan is het duidelijk dat zijn plekje in de roedel helemaal duidelijk is  
Even nog wat anders, waar wij als mensen ons nogal eens druk over maken is het betrekken van de hond bij de kinderen anders wordt Fikkie misschien "jaloers". Nou geloof me, een teef met pups betrekt niks en niemand bij haar pups, misschien gedogen maar betrekken nee.
Zou haar een worst zijn wie er "jaloers" wordt, zij heeft een taak en die volbrengt ze!
Ik heb mijn pup nooit bij de kinderen "betrokken", hij is wel onderdeel van de roedel en daar heeft hij zijn eigen mooie plaats met alle aandacht die hij verdient, wel onderaan maar dat zij nou eenmaal zo  

Jantine Veldhuyzen
Laatst aangepast op zondag 06 januari 2013
 
 
I.Haarman