Trainingsweek Hongarije 2009 E-mailadres
donderdag 08 oktober 2009

Hongarije, september 2009 (geschreven door Lucia)

Hoera, het is weer zover, een weekje trainen in Hongarije.

Van ons vaste team gaan Erika, Ine en ik –Joep kon helaas niet-, wel nu met Erna en Ingrid.

Ik had erg getwijfeld welk hondje ik mee zou nemen, Vita durfde ik het eigenlijk niet te ontzeggen, zij vindt het geweldig daar. Nu was dan echter toch Szerény aan de beurt.

Op maandagochtend half vijf stonden Ingrid en Erna al vroeg voor de deur met de Seat ibiza xl, vooral dat laatste, de XL, maakte het tot een perfecte auto om lekker volgeladen naar Honagrije te rijden (Ingrid, bedankt!). Ik stond al helemaal klaar en kwam er toen pas achter dat ik brood was vergeten te smeren, gelukkig toog Ingrid nog snel aan den arbeid en kon de auto volgepakt.

Szarvas en Griffel mochten er even uit en doken meteen op Vita die nog loops was. Maar goed dat Szerény meeging.

De reis ging zeer voorspoedig en fileloos, dit hadden we wel eens anders meegemaakt. Alleen in Budapest was het druk, waardoor we net in het donker om half acht ’s avonds aankwamen. De honden hadden zich de hele reis perfect gedragen, de heren achterin en de dame verwend naast het vrouwtje op de achterbank.

Marianne, onze kokkin stond al klaar met het eten, zij is altijd blij als wij komen, omdat we haar eten zo lekker vinden. Erika en Ine zouden een dag later komen en aangezien we Erika als tolk wel misten, hebben we gewoon even gebeld, zodat Marianne wist hoe laat we op dinsdag wilden ontbijten en dineren.

Na een lekker wijntje heerlijk geslapen en het volgehouden om Szerény niet in bed te nemen.

Op dinsdag kwam Kati niet te vroeg en waren de hondjes al lekker uitgeweest.

Het weer was lekker en we begonnen met veldwerk. Kati wilde zien hoe de honden liepen en zo beoordelen hoe de voorjager met zijn hond moest trainen.

Hieruit bleek dat we veel duidelijker moesten zijn naar de hond. De hond moest leren wanneer hij zijn slag goed nam, of hij/zij wijd genoeg ging en ook begrijpen wanneer hij het wel goed deed.

Omdat we zouden trainen voor de proef op zaterdag, gingen we daarna oefenen op voorstaan. De middag was gewijd aan apporteren en sleepwerk.

In Hongarije zijn eigenlijk alle vizslaproeven een combinatie van veldwerk, waterwerk, sleepwerk en apporten.

Onze honden hadden natuurlijk al in Nederland flink voor de KNJV proeven getraind. Alleen de sleep was nog relatief nieuw. Het was erg leuk om te zien hoe de honden dat snel oppikten.

Gedurende de dag bleken de sterke en zwakke punten van de hond en –natuurlijk- voorjager.

Szerény vond de sleep geweldig, maar liep zo hard, dat ze het eindpunt of de bocht voorbij liep en lekker in het veld erachter ging zoeken. Oei, hoe moest dat zaterdag?

’s Avonds kwamen Ine en Erika, ook mooi op tijd voor het eten. De honden moesten even kennismaken, maar dat was geen probleem. Supergezellig om elkaar te zien en wat ik altijd zo fijn vind, is dat je ongegeneerd veel over honden mag praten.

De volgende ochtend begon met het jagen voor de voet. We liepen dan in linie met de hond kort voor je jagend. Niet alle honden vinden dat gemakkelijk, helemaal niet als ze normaal ruim moeten lopen. Szerény was aan het jagen, maar vond het ook wel erg gezellig, als Szarvas of Griffel voorbij kwam. Ach, ze is nog jong. Verder aan bod kwamen ‘af liggen’ met schot. De honden lagen in lijn op afstand voor de voorjagers en er werd van diverse kanten geschoten en het was de bedoeling dat ze rustig bleven liggen. Dit ging aardig goed.

Daarna gingen we veldwerk doen. Szerény had last van een ‘cold tail’ en liep niet geweldig, alhoewel ik het ook niet tegen vond vallen. De andere honden deden het prima, waarbij Szarvas 2 mooie punten maakte op fazant.

De middag was weer voor apporten, voorstaan, sleep en waterwerk. Pas tegen de avond waren we klaar.

Het lekkere eten ging er dan ook goed en hadden de honden hun rust verdiend.

De woensdag was regen, regen en nog eens regen. In de ochtend hadden we –ondanks de regen- erg lekker getraind, maar omdat Kati weg moest, was de middag voor ons zelf. Kati had wel wild achtergelaten voor de training. Zelf hebben we lekker binnen gezeten en een boodschap gedaan en aan het eind van de middag nog snel een paar sleepjes, want ik wilde dat met Szerény nog wel even oefenen. Heerlijk rustig na enkele dagen hard werken.

De donderdag en vrijdag hadden we weer geweldig weer en konden we tussendoor heerlijk in het zonnetje zitten. De honden gingen heel goed vooruit. Griffel bijvoorbeeld liep ondertussen heel mooi breed en Erna was erg tevreden. Met Szerény ging het ook heel goed. Liep ze in het begin nog niet zo wijd en met veel slagen terug, aan het eind van de week liep Szerény heel erg mooi en werden de slagen ook steeds beter. De slepen gingen bij de andere honden erg goed en waar ik nog niet tevreden was, zei Kati dat Szerény erg zelfstandig aan het werken was. En zo had ik het nog niet bekeken, terwijl  het voor mij juist een reden was om haar mee naar Hongarije te nemen….

De zaterdag begon heel erg vroeg, rond half vijf stonden we naast ons bed, we moesten een uur of 2 rijden voor de proeven.

Ingrid en Erna deden de VAV (basisexamen) en AV (basisjachtexamen) en Ine, Erika en ik alleen het AV, wij hadden vorig jaar al de VAV gehaald.

Het basisexamen is een soort aanlegtest en het basisjachtexamen is bedoeld voor jagers. Als je hond dit examen heeft gehaald, mag hij mee op jacht.

Na de inschrijving het praatje en we konden met een groep mee.

De honden moesten naast de voorjager afliggen en achter een rietkraag begon een groep mannen te joelen en te schieten. Szerény had de hele week bij deze training niet gereageerd en was alle keren keurig blijven liggen. Nu was ze echter erg geïnteresseerd en toen ze dichtbij kwamen, kon ze het toch niet laten om even te blaffen. Ze bleef echter keurig liggen. Ze kreeg een vier (de puntentelling is van 1-4), dus dat was prima. Ook de andere honden hadden zich netjes gedragen en waren geslaagd.

Daarna in de auto naar het waterwerk. Na enige rijd wachten was de beurt aan Ingrid. Szarvas deed keurig zijn werk en haalde de eend op zonder aarzeling en herhaalde dit met schot, een vier. Wij werden echter niet opgeroepen en uiteindelijk bleek dat het formulier van Erna’s AV niet aanwezig was, dat moest worden gehaald. En wij waren te beleefd om op afstand te wachten, waardoor ze niet doorhadden dat wij ook deze proef moesten doen.

Het had veel tijd gekost, maar we waren uiteindelijk allemaal geslaagd.

Vlug naar de volgende proef, het apport.

Bij de AV is het apport een soort kort apport, bij de VAV moet de hond een fazant en een haas in een veld zoeken. Door de VAV proef te doen, was meteen ook de AV afgetekend. Dit gold ook voor andere proeven

Ook hier was de wachttijd erg lang. Erna en Indrid waren wat eerder aan de beurt, Ine, Erika en ik moesten langer wachten.

Griffel en Szarvas deden alles perfect, supergoed!

Het zonnetje scheen en ik zat lekker met een slapend hondje voor me alles te bekijken.

Dat was niet slim, want tegen de tijd dat we aan de beurt waren, waren de honden moe.

Batai was voor mij en zij was niet zo mooi aan het zoeken als anders. Normaal apporteert Batai alles supergoed met alleen maar tienen, maar de fut was er een beetje uit. Natuurlijk wel alles gehaald en geslaagd. Szerény was daarna en zij ging op een sukkelgangetje de andere kant op. De keurmeester zei dat ze een reeënspoor aan het volgen was. Uiteindelijk haalde ze dan nog sloom het wild, maar ik was er erg teleurgesteld onder. Wel geslaagd, maar met een twee. Dit kende ik toch anders van haar. Alma was daarna en deed het gelukkig beter, maar ook zij was niet zo actief als anders. Eerlijk is eerlijk, ik mocht Szerény niet de schuld geven, de hele week gewerkt, dan midden op de dag in de zon slapen en dan opeens een veld ingestuurd worden om te werken. En dit gold natuurlijk ook voor de andere honden.

Eerst maar terug naar de auto, water geven en even de sloot insturen. Hier knapten ze aardig van op.

Op naar de sleep. En hier ging het mis.

De auto’s hadden we geparkeerd en Szerény was er al uit, Alma en Batai zaten nog in de open auto. Ine dook even een bosje in –moet tenslotte ook gebeuren- en er kwam een haas los, vlakbij de auto. Erna ziet het en waarschuwd, Szerény ziet hem ook, maar ik kon haar nog net terugroepen. Het ging Ingrid echter te snel om tot haar door te dringen en zij deed de klep open, waar Szarvas en Griffel achterzaten. Ook zij hadden het natuurlijk gezien en stoven ervandoor, nu ging Szerény ook… Erika kon nog net Batai en Alma tegenhouden. Ze gingen met zijn allen de mais in en roepen en fluiten hielp niets. Dat was echter dom, want achter een paar bosjes op het volgende veld waren ze aan het slepen voor de proef. We kregen terecht op onze kop en moesten lijdzaam afwachten of en wanneer de honden terug kwamen. Dit duurde tergend lang. Hoezo waren ze daarvoor moe geweest??

De tongen sleepten op de grond bij terugkomst, maar ze keken erg voldaan. Gelukkig hadden ze de haas niet meegenomen.

Ook hier duurde het wachten lang, maar nu konden we in de schaduw zitten en de hondjes uitrusten. De sleep was goed te doen, met Kati hadden we aardig geoefend. Alle honden liepen hem perfect en we konden weer opgetogen naar de volgende proef.

Hier moesten de honden op een veld gaan jagen. Er was een gekooide fazant en daar moesten ze op voorstaan. Tevens werd er een aantal keer tijdens de loop geschoten. Daarna moesten de honden een stuk los volgen. Naast de manier van lopen, het voorstaan en het neusgebruik, werd ook de verhouding tussen baas en hond beoordeeld.

Szarvas was als eerste en deed alles geweldig. Deze hond had de hele week al mooi gejaagd en deed ook nu wat hij moest doen. Griffel was daarna en ook hij liet perfect werk zien.

Nu was Szerény. Ik had er buikpijn van (de apporten zaten nog vers in het geheugen), maar ze ging als een speer. Ze ging nog wijder dan anders en nam ook een groot stuk riet aan de kant mee. Reageerde goed op mijn fluitje en maakte mooie slagen. Nu nog het voorstaan. Naarmate de week was gevorderd, wilde ze steeds minder voorstaan op het gekooide wild. Nu deed ze het echter netjes, maar pas een slag later dan verwacht. Had ze hem eerst genegeerd of echt pas laat geroken? Volgen kan ze (alleen) los heel goed en dat deed ze ook. Ik kreeg mooie punten en was erg blij.

Daarna was Alma en Alma jaagt als Alma, perfect.  De keurmeesters, die de puntentelling kwamen toelichten, waren erg te spreken over de hondjes.

Nu was Batai en Ine had ook buikpijn, Batai heeft een perfecte neus en kan prachtig voorstaan, maar vertikt het op gekooid wild. Nu hebben veel honden dat en dat wisten de keurmeesters ook. Batai tekende duidelijk en stond uiteindelijk ook voor, waardoor ook Ine was geslaagd.

Hoera we konden een feestje bouwen!

Op de terugreis waren we vol van de proef, maar ook erg moe. Ik zat achterin en kon lekker even wegdutten samen met Szereentje.

Marianne had weer lekker gekookt en we lagen op tijd in kooi voor de vroege terugreis van de volgende dag.

Helaas op zondag meer file dan op maandag, maar door de vroege terugreis redelijk op tijd thuis. Vita was erg blij ons te zien, volgens Cor was ze de eerste 2 dagen erg van slag geweest en had ze continu op de bank naar buiten zitten kijken. Volgend jaar mag ze weer mee! En dan de ötv!

We hebben een heerlijke week gehad.

 

Lucia en Szerény

Mede namens:

Ine met Batai

Erika met Alma,

Ingrid met Szarvas

Erna met Griffel

Laatst aangepast op vrijdag 30 mei 2014
 
 
I.Haarman